ฮัลโหล คิดว่าครั้งนี้เขียนช้าไป 2 วันแฮะ เนื่องจากความขี้เกียจรวมกับภาพที่ส่งมานั้นกินเวลานานเกินไป วันนี้เลยได้โอกาสมาเขียนซะที
คำชี้แจง : รูปที่จะลงต่อไปนี้ ทางผู้เขียนมิได้มีเจตนาร้ายใดๆ ทั้งสิ้น เพียงแต่ว่าต้องการลงประกอบเรื่องราวเพียงเท่านั้น หากท่านใดคิดว่าภาพที่ลงต่อไปนี้ไม่เหมาะสม กรุณาแจ้งมาใน Comment ของท่าน เราจะแก้ไขให้ในทันที
ขอแสดงความบริสุทธิ์ใจ
QooKung
ผู้เขียน
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณ นายระวิ โหลทอง และ นายระชา โหลทอง ผู้ซึ่งให้โอกาสสนับสนุนการไปเปิดหูเปิดตาครั้งนี้ของข้าพเจ้า... และเพื่อนๆ อีก 8 คนด้วย
ศุกร์ที่ 28 ตุลาคม 2548
เฮ้อ... ชีวิตคนเรา ช่วงกลางคืนมักจะสบายกว่าช่วงเช้าจริงๆ แฮะ แต่ก็ไม่เป็นไร วันนี้เป็นวันศุกร์ การเรียนไม่หนักมากนัก ช่วงเย็นมีคาบชมรม ซึ่งเทอมนี้ดูเหมือนจะไม่มีความวุ่นวายเลย เพราะมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ย้ายชมรม เรามาตัดไปช่วงตอนเย็นเลยดีก่า
ตอนเย็น 10 คนผู้โชคดีที่ได้ร่วมงาน ก็ได้เร่งรีบกลับบ้านเพื่อที่จะไปเปลี่ยนชุดไปงาน ผมต้องไปบ้านของนายลิง เพื่อที่จะเดินทางไปด้วยกัน แต่ด้วยนิสัยคนไทย Late กันเกือบทุกคน กว่าสุจะมาถึงบ้านเวลาก็ล่วงเลยไปถึง 6 โมงซะแล้ว(นัดไว้ 5.30)แต่คนที่น่าสงสารที่สุดก็น่าจะเป็นกั๊ปล่ะน่อ เพราะยืนที่ป้ายรถเมล์ ตั้งแต่ 5.40 กว่าจะไปรับเขา ก็ 6 โมงกว่า เพราะว่ารถติดมากๆ พอไปถึงก็เห็นคนหล่อๆ คนนึงกอดอกอยู่ตรงป้ายรถเมล์ แต่เมื่อสังเกตที่แขนเขาดีๆ รอยยุงกัดเพียบ แหะๆๆ เอาล่ะ คนครบแล้ว ก็ฝ่าอุปสรรคปัญหารถติดไปถึงไบเทค บางนา จนได้ ก็ได้สมทบกับ Ice กะ หัว Dance เมื่อสังเกตแขกผู้มีเกียรติ์ที่มาในงานแล้ว ถือว่าเป็นกลุ่มที่แต่งตัวได้แนวที่สุด เพราะว่าแขกที่มาในงานนั้น ชุดราตรี เกือบทั้งหมด เมื่อรอกันไปรอกันมาครบแล้ว ก็ได้เวลาลงทะเบียนเพื่อเข้างาน
บรรยากาศภายในงาน
บรรยากาศในนี้ก็ไม่ได้แย่นัก แอร์ไม่ได้เย็นไป หรือร้อนเกินไป แต่ปัญหาต่อไปก็ตามมาจนได้... มีช้อน ส้อม มีด เยอะแยะมากมายบนโต๊ะ ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่า ควรใช้อันไหนก่อน แต่ลิงก็แนะนำให้ทุกคนใช้เป็น อาหารเป็นอาหารสไตล์ยุโรป ซึ่งผมคิดว่า ออเดิฟ อร่อยสุดแล้ว อย่างอื่น แด๊ก ไม่เป็น โดยเฉพาะซุปใสๆ มีสสารแหยะๆ นุ่มๆ เหลวๆ ในนั้น ผมถือว่าจานนั้นแย่ที่สุด - -"
การประกวดเป็นไปอย่างเรื่อยๆ ซึ่งทุกอย่างภายในงานก็เป็นไปอย่างราบรื่น มีเสียงเชียร์ของญาติผู้ประกวดดังอยู่เป็นระยะ อ้นและลิง ก็คอยไปถ่ายภาพอย่างไม่ขาดสาย ส่วนผมก็นั่งฟังพิธีกรปล่อยมุขฮาๆ อยู่ที่โต๊ะอย่างเงียบๆ...
จนสุดท้าย ก็มาถึงรอบคัดเหลือ 5 คน ซึ่งดูแล้วก็ตื่นเต้นเล็กน้อย เนื่องจากว่า นางแบบจะคอยตอบคำถามที่ได้มา และแล้วก็ได้ 5 คนสุดท้าย
ซึ่งที่ 1 คือเบอร์39 ที่ 2 คือเบอร์ 12 เมื่อจบงาน ก็มีคนในกลุ่มบางคนไปถ่ายรูปคู่ แหม เห็นแล้วอิจฉาจัง แต่เรากลับไม่กล้าเข้าไป ช่วงนั้นเป็นเวลา 5 ทุ่มกว่า เมื่อกลับบ้านจึงหมดแรงเขียนอย่างที่กล่าวไว้ตอนแรก
ฟังแล้วสนใจอยากไปกันบ้างรึเปล่าครับ ถ้าอยากไปก็เจอกันปีหน้าเน้อ ที่นั่งละ 3000 แหะๆๆ
....
